Novopazarsku robnu pijacu, koja je nekada okupljala hiljade mušterija iz svih krajeva Srbije i Crne Gore, danas slabo posjećuju mušterije sa strane. Uglavnom dolaze Novopazarci da kupe odjevne predmete iz Turske, Bugarske kao i teksas, dukserice i obuću iz lokalnih pogona. Nekada, naročito sredinom devedesetih godina, kada su zaustavljeni svi državni pogoni i kada su radnici izašli na ulicu, ova robna pijaca prehranila je hiljade usta u Novom Pazaru. Na pijacu su dolazile mušterije iz Novog Sada, Pančeva, Beograda, Kragujevca, Nikšića, Podgorice.
- Danas rijetko ko sa strane dođe na ovu pijacu. Uglavnom su mušterije naše komšije, naši poznanici iz Novog Pazara - kaže prodavac Rešad Kolašinac, koji odnedavno radi na jednoj tezgi, kako ističe, „dok ne nađe bolji posao".
Robna pijaca najviše mušterija primi nedjeljom i utorkom, a najveći udarac za ovu trgovačku „instituciju" desio se izlaskom Crne Gore iz državne zajednice.
Prodavci ističu da od tada ništa nije kao što je bilo, jer su se svi prodavci iz Crne Gore sreli sa oštrom carinskom kontrolom na granici dvije republike.
Prema riječima prodavaca, mušterije sa strane su uglavnom vlasnici butika iz Beograda, Novog Sada i Kragujevca, ali i oni sve ređe dolaze, jer su odavno stekli dobre veze sa pazarskim proizvođačima teksasa, obuće i dukserica, pa nemaju potrebu da dolaze na robnu pijacu po ovdašnju robu.
U ovim proljećnim danima pijaca živne, baš kao i krajem avgusta, a to je uglavnom jer mladi tada menjaju garderobu.
- Dešava se da stvari koje se mogu ovde naći u buticima koštaju dva puta više - kaže srednjoškolka Sandra Mavrić.
Na robnoj pijaci se najbolje prodaju farmerke lokalnih proizvođača - koštaju od 400 do 1.200 dinara i ima veoma kvalitetnih.